Celebracja Eucharystii

 

POBIERZ tekst:

doc pdf

 

 

Wprowadzenie do Mszy Świętej

 

Są dni, w których mocniej odczuwamy prawdę, że jesteśmy z całym Kościołem jedną wspólnotą. Takim dniem była niedziela, 2 czerwca, kiedy to z Ojcem Świętym Franciszkiem, uklękli przed Najświętszym Sakramentem w pokornej adoracji, biskupi, kapłani i wierni świeccy ze wszystkich kontynentów.

Dziś przeżywamy dzień, w którym także jednoczymy się z całym Kościołem przez uczczenie Świętych Apostołów, Piotra i Pawła. W szczególny jednak sposób jednoczymy się z wszystkimi parafiami i wspólnotami zakonnymi archidiecezji krakowskiej. Łączy nas dziękczynienie za wielki dar, jakim było nawiedzenie obrazu Jezusa Miłosiernego i relikwii św. Faustyny oraz bł. Jana Pawła II. Przedstawiciele wszystkich parafii modlą się w katedrze na Wawelu, a my jednoczymy się z nimi. Dziękujemy za wielkie dary miłosierdzia Bożego i zawierzamy Miłosiernemu Bogu nas samych i cały świat na dalsze tygodnie, miesiące i lata.

(W procesji wejścia przynieśliśmy świecę, która została zapalona w dzień nawiedzenia i przypomina nam prawdę o ogniu miłosierdzia. Nie możemy dopuścić do tego, aby ten ogień przygasał. Przeciwnie. Trzeba go nieustannie rozpalać).

 

Myśli do homilii

 

1. Wyznanie wiary Piotra, które słyszeliśmy w Ewangelii, było dla Niego wielkim wydarzeniem. Nie było jednak zakończeniem jego drogi wiary. Ta wiara musiała przejść jeszcze wiele prób, a szczególnie czas Golgoty. Również my wspominamy ważne wydarzenia z przeszłości, w których wyznawaliśmy z serca naszą wiarę, a potem przychodziły trudności i na naszym niebie słońce zostało przysłonięte chmurami. Wspominamy dziś jedno z takich wydarzeń, mianowicie nawiedzenie obrazu i relikwii. Powróćmy myślą do czasu przygotowania tego wydarzania, do tej szczególnej doby modlitwy i czuwania, do innych przeżyć tamtego czasu.

2. (Ksiądz proboszcz przypomina te wydarzenia, podając motywy dziękczynienia za otrzymane dary, w miarę możliwość odczytując zapisy z „Księgi nawiedzenia” lub przywołując świadectwa członków wspólnoty). Dziękczynienie wyrażamy sprawując Eucharystię, a także uroczystym śpiewem „Te Deum”, który podejmiemy po Komunii Świętej.

3. Spojrzenie wstecz, które rodzi w nas wdzięczność, pozwala nam z tym większą ufnością spojrzeć w przyszłość. Powtarzamy za św. Pawłem, który w dzisiejszym czytaniu wyraża swoje zaufanie do Boga: „W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody /je/ posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mię Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków! Amen” (2 Tm 4,16-18). Każdego dnia spotykamy trudności wewnętrzne, których powodem jesteśmy my sami, a także trudności zewnętrzne, które sprawiają inni ludzie. W jednym i drugim przypadku musimy zaufać Bogu i Jego Miłosierdziu. Dlatego dziś, w zjednoczeniu z księdzem kardynałem i wszystkimi parafiami naszej archidiecezji ponowimy akt zawierzenia Bożemu Miłosierdziu.

 

Modlitwa powszechna

 

Wstęp. Umocnieni słowem Bożym i świadectwem Apostołów, prośmy pokornie o miłosierdzie Boga dla nas i całego świata.

 

1. Módlmy się za pasterzy Kościoła, aby za przykładem świętych Apostołów Piotra i Pawła, z odwagą i entuzjazmem głosili światu prawdę o Bogu bogatym w miłosierdzie.

2. Módlmy się za archidiecezję krakowską, aby ubogacona darem nawiedzenia obrazu Jezusa Miłosiernego oraz relikwii św. Faustyny i bł. Jana Pawła II, z nową gorliwością przekazywała ogień miłosierdzia wszystkim ludziom.

3. Módlmy się za sprawujących władzę w państwie i społecznościach lokalnych, aby w swoim działaniu mądrze łączyli sprawiedliwość i miłosierdzie.

4. Módlmy się za dzieci i młodzież, aby w ich wakacyjnych planach nie brakło miejsca na modlitwę i udział we Mszy Świętej, a także na głębsze poznanie Stwórcy przez kontemplację dzieła stworzenia.

5. Módlmy się za naszych zmarłych (szczególnie N.), aby doznali pełni Bożego miłosierdzia i radowali się udziałem w życiu zbawionych.

6. Módlmy się za nas tutaj zgromadzonych, abyśmy za św. Piotrem wyznawali, że Jezus Chrystus jest Synem Boga żywego i za przykładem św. Pawła nieśli Ewangelię aż po krańce świata.

 

Modlitwa. Prosimy Cię, Ojcze, przyjmij modlitwy Twoich wiernych, pociesz swój lud i obdarz go łaską miłości miłosiernej. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Te Deum i Akt zawierzenia miłosierdziu Bożemu

 

Wprowadzenie do śpiewu Te Deum:

„O niepojęte i niezgłębione Miłosierdzie Boże, Kto Cię godnie uwielbić i wysławić może, Największy przymiocie Boga Wszechmocnego, Tyś słodka nadzieja dla człowieka grzesznego” (Dzienniczek, 951). Te słowa św. Faustyny przypominał nam Ojciec Święty Jan Paweł II. One wprowadzają nas dziś w śpiew uwielbienia „Ciebie, Boga, wysławiamy”, w którym jednoczymy się z wszystkimi parafiami naszej archidiecezji, dziękując za łaski nawiedzenia.

Śpiew: Ciebie, Boga, wysławiamy.

 

Akt zawierzenia świata (Jan Paweł II – 17.08.2002)

Boże, Ojcze miłosierny, który objawiłeś swoją miłość w Twoim Synu Jezusie Chrystusie, i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu, Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.

Pochyl się nad nami grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia, aby w Tobie, Trójjedyny Boże, zawsze odnajdywali źródło nadziei.

Ojcze przedwieczny, dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twego Syna, miej miłosierdzie dla nas i całego świata! Amen.

 

Śpiew: Jezu, ufam Tobie.